অৱহেলা নকৰিব, অন্যথা হেৰুৱাব লাগিব বহুমূলীয়া জীৱন

ডিজিটেল ডেস্ক: মূৰৰ বিষক ভাগৰুৱা, টোপনিৰ অভাৱ, মানসিক চাপ বা মাইগ্ৰেইনৰ চিন বুলি ভাবি অধিকাংশ লোকেই উলাই কৰে। কিন্তু সকলো মূৰৰ বিষক অৱহেলা কৰাৰ পৰিণতি আপোনাৰ বাবে ভয়াৱহ হ'ব পাৰে। যদি ঔষধ খোৱাৰ পিছতো সঘনাই মূৰৰ বিষ হয়, সেয়া মগজুৰ কৰ্কট ৰোগৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে, গতিকে সময়মতে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কেৱল ভাৰততে নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বতে  কেন্সাৰৰ ৰোগী দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। সেয়েহে, দীৰ্ঘদিনীয়া বা হঠাৎ হোৱা লক্ষণসমূহক আওকাণ কৰাটো ভাল নহয়।

মগজুৰ কৰ্কট ৰোগ কি ?

মূৰ বা মগজুৰ কৰ্কট ৰোগক চিকিৎসা বিজ্ঞানত ব্ৰেইন টিউমাৰ বুলি জনা যায়। মগজুৰ কোষৰ অস্বাভাৱিক বৃদ্ধিৰ ফলত এই ৰোগ হয়। মগজুৰ টিউমাৰ প্ৰধানকৈ দুই প্ৰকাৰৰ। প্ৰথমটো হ’ল বেনিন টিউমাৰ, যিটো লাহে লাহে বৃদ্ধি হয় আৰু সময়মতে চিকিৎসা কৰিলে ই ভাল হ’ব পাৰে। দ্বিতীয়টো হ’ল মাৰাত্মক টিউমাৰ, যিটো দ্ৰুতগতিত বিয়পে আৰু তৎকালীনভাৱে চিকিৎসা নকৰিলে ই মাৰাত্মক হ’ব পাৰে।

কেতিয়া বিপদজনক হ’ব পাৰে মূৰৰ বিষ ?

চিকিৎসকৰ মতে স্বাভাৱিক মূৰৰ বিষ আৰু কেন্সাৰ সম্পৰ্কীয় মূৰৰ বিষৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। যদিহে মূৰৰ বিষটো দীৰ্ঘদিন ধৰি থাকে আৰু লাহে লাহে বেছি বেয়া হয় তেন্তে ই বিপদৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ ঔষধ খোৱাৰ পিছতো যদি বিষ কমি নাযায়, তেন্তে ইয়াক আওকাণ কৰা উচিত নহয়। ৰাতিপুৱা সাৰ পোৱাৰ লগে লগে যদি মূৰৰ বিষ হয়, বেঁকা, কাহ, হাঁচিৰ লগে লগে বিষ বাঢ়ি যায় বা মূৰৰ বিষৰ লগত বমি আৰু বমি হ’লে তৎক্ষণাত চিকিৎসকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ।

মূৰৰ কৰ্কট ৰোগৰ মূল লক্ষণ

মূৰৰ বিষৰ বাহিৰেও মগজুৰ কৰ্কট ৰোগৰ আন কেইবাটাও লক্ষণ দিব পাৰে। কোনো কাৰণ নোহোৱাকৈ বাৰে বাৰে বমি কৰিলে মগজুত চাপ বৃদ্ধি পোৱাৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। চকুৰ সমস্যাও এটা উল্লেখযোগ্য সূচক। হঠাতে দৃষ্টিশক্তি ম্লান হোৱা, দুগুণ দৃষ্টিশক্তি বা দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই মগজুৰ টিউমাৰৰ কথা সূচাব পাৰে। তদুপৰি স্মৃতিশক্তিৰ পৰিৱৰ্তন, তুচ্ছ বিষয়ৰ ওপৰত খং, আচৰণৰ পৰিৱৰ্তন বা মানসিক ক্ষমতাৰ ক্ষতিও গুৰুতৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। বহুতে এই লক্ষণবোৰক স্বাভাৱিক মানসিক চাপ বুলি উলাই কৰে, যিটো দীৰ্ঘকালীনভাৱে বিপজ্জনক বুলি প্ৰমাণিত হ’ব পাৰে।

কেতিয়া চিকিৎসকৰ ওচৰলৈ যাব ?

যদি আপোনাৰ মূৰৰ বিষ দীৰ্ঘদিন ধৰি থাকে, বমি, দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱা, স্মৃতিশক্তি হেৰুৱা আদি লক্ষণ দেখা দিয়ে, তেন্তে আপুনি বিলম্ব নকৰাকৈ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল’ব লাগে। সময়মতে ৰোগ নিৰ্ণয় আৰু চিকিৎসাই গুৰুতৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে।

মনত ৰাখিব: আপোনাৰ শৰীৰৰ সংকেতক আওকাণ কৰিলে আপোনাৰ প্ৰাণ পৰ্যন্ত যাব পাৰে। সময়মতে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰাটোৱেই হৈছে সৰ্বোত্তম প্ৰতিৰক্ষা।