অসমীয়া পৰম্পৰাৰ সৈতে ফাকুৱাৰ সম্পৰ্ক, সমাজিক-সাংস্কৃতিক মূল্য কি জানেনে ?

ডিজিটেল ডেস্ক: ফাকুৱা অসমৰ অন্যতম ৰঙীন আৰু আনন্দময় উৎসৱ। ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন ঠাইত এই উৎসৱ 'হোলী' নামেৰে পৰিচিত যদিও অসমত ইয়াক ফাকুৱা বুলি কোৱা হয়। অসমৰ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ সৈতে ফাকুৱাৰ গভীৰ সম্পৰ্ক আছে। কেৱল ৰং খেলাৰ আনন্দেই নহয়, অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি, ধৰ্মীয় ভাবধাৰা আৰু ঐতিহ্যকো এই উৎসৱে প্ৰতিফলিত কৰে।

ফাকুৱাৰ উৎপত্তি আৰু ধৰ্মীয় তাৎপর্য

ফাকুৱা মূলতঃ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলাৰ সৈতে জড়িত। বৈষ্ণৱ ধৰ্ম অনুসাৰে, শ্ৰীকৃষ্ণয়ে বৃন্দাৱনত গোপীসকলৰ সৈতে ৰং খেলিছিল। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ স্মৃতিতেই পালন কৰা হয় ফাকুৱা বা হোলী। অসমৰ মহান বৈষ্ণৱ সাধক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মই অসমৰ উৎসৱ-পাৰ্বণসমূহক বিশেষ ৰূপ দিছে। ফাকুৱা উপলক্ষে নামঘৰ আৰু সত্ৰসমূহত কীৰ্তন, নাম-প্ৰসঙ্গ আৰু ভাওনা অনুষ্ঠিত হয়। বিশেষকৈ বৰপেটা সত্ৰত ফাকুৱা মহাসমাৰোহেৰে পালন কৰা হয়। 

অসমীয়া পৰম্পৰাৰ সৈতে ফাকুৱাৰ সম্পৰ্ক

ফাকুৱা অসমীয়া সমাজত মিলন আৰু সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তা কঢ়িয়াই আনে। জাতি-ধৰ্ম-বৰ্ণ নির্বিশেষে সকলো মানুহে এই উৎসৱ একেলগে পালন কৰে। গাঁৱে-চহৰে সৰু-ডাঙৰ সকলোৱে ৰং খেলি, গীত গাই আৰু আনন্দ-উল্লাস কৰে। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত স্থানীয় ৰীতি-নীতি অনুসৰি ফাকুৱা উদযাপন কৰা হয়। কিছুমান ঠাইত ঢোল, তাল আৰু খোলৰ শব্দত নাম-কীৰ্তন হয়। কিছুমান অঞ্চলত গাঁৱৰ ডেকা-গাভৰুৱে সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। এইদৰে ফাকুৱা অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।

ফাকুৱাৰ সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক মূল্য

ফাকুৱাই সমাজত ভ্ৰাতৃত্ববোধ, সহনশীলতা আৰু প্ৰেমৰ বাৰ্তা বিলায়। এই উৎসৱে পুৰণি মনোমালিন্য পাহৰি একেলগে মিলি-জুলি থকাৰ শিক্ষা দিয়ে। বিশেষকৈ নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত পৰম্পৰা আৰু সংস্কৃতিৰ গুৰুত্ব বুজাবলৈ ফাকুৱা এক উৎকৃষ্ট মাধ্যম। আজিৰ আধুনিক যুগতো ফাকুৱা অসমীয়া পৰম্পৰাৰ সৈতে অটুটভাৱে জড়িত হৈ আছে। ই অসমৰ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতি, ধৰ্মীয় আস্থা আৰু সামাজিক একতাৰ এক উজ্জ্বল প্ৰতিচ্ছবি। 

বৰপেটাৰ দৌল উৎসৱ

অসমত বিভিন্ন ঠাইত ফাকুৱা উদযাপন কৰা হয় যদিও এই উৎসৱৰ মুখ্য কেন্দ্ৰ হৈছে বৰপেটা সত্ৰ। বৰপেটাত এই উৎসৱ দৌল উৎসৱ আৰু থলুৱাভাৱে দেউল নামেৰে খ্যাত। দৌল উৎসৱ প্ৰতিবছৰে বৰপেটাত মহাসমাৰোহেৰে অনুষ্ঠিত হয়। বহু দূৰ-দূৰণিৰ পৰা ভক্তসকল আহি এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰি ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণক আৰাধনা কৰে। ভক্তসকলে নাম-কীৰ্তনৰ মাজেৰে ভগৱানক আৰাধনা কৰি পিছত ফাকু (ৰঙা গুড়ি) ছটিয়াই আনন্দ কৰে।

উৎসৱৰ কাৰ্যসূচী আৰু পালন-পদ্ধতি

বৰপেটাৰ দৌল উৎসৱ সাধাৰণতে তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে পালন কৰা হয়। 

প্ৰথম দিন: গোসাঁই দেউললৈ গমন – প্ৰথম দিনা শ্ৰীকৃষ্ণৰ বিগ্ৰহ দেউললৈ নি বিশেষ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়।

দ্বিতীয় দিন: মূল দেউল উৎসৱ – দৌল উৎসৱৰ দ্বিতীয় দিনা নাম-কীৰ্তন, ভাওনা আৰু ৰং খেলাৰ আয়োজন কৰা হয়। ভক্তসকলে আবিৰ ছটিয়াই আনন্দ প্ৰকাশ কৰে।

তৃতীয় দিন: সুৱেৰী বা বিদায় পৰ্ব – অন্তিম দিনা বিগ্ৰহ পুনৰ নিজ স্থানলৈ উভতি যায়।

এই সময়ছোৱাত বৰপেটাত হোলী গীতে বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰে। সকলোয়ে মিলি একেলগে হোলী গীত গাই আনন্দ কৰে। খোল-তালৰ শব্দ, কীৰ্তন-ঘোষা আৰু ভক্তিমূলক সংগীতে সমগ্ৰ পৰিৱেশ আধ্যাত্মিকতাৰে ভৰাই তোলে। উৎসৱৰ বিশেষ আকৰ্ষণ হৈছে ভাওনা, য’ত শ্ৰীকৃষ্ণৰ লীলা অভিনয়ৰ মাধ্যমে প্ৰদৰ্শিত হয়।

এক কথাত ক’বলৈ গ'লে, বৰপেটাৰ দেউল উৎসৱ অসমৰ এটি ঐতিহাসিক, ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক সম্পদ। ই অসমীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় চেতনাৰ এক জীৱন্ত প্ৰতিচ্ছবি আৰু সমাজত ঐক্য-সম্প্ৰীতিৰ বাণী কঢ়িয়াই অনা এক পবিত্ৰ উৎসৱ।