জানি লওক মাঘ বিহুত মেজি জ্বলোৱাৰ ধৰ্মীয়, সামাজিক তথা বৈজ্ঞানিক কাৰণ

ডিজিটেল ডেস্ক: মাঘ বিহু অসমীয়াৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ লোকোৎসৱ। এই উৎসৱ মূলতঃ কৃষিৰ সৈতে জড়িত আৰু শস্য চপোৱাৰ আনন্দত পালন কৰা হয়। পুহ মাহৰ অন্তিম দিনা আৰু মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা মাঘ বিহু উদযাপন কৰা হয়। মাঘ বিহুৰ এক অন্যতম প্ৰধান আৰু তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পৰম্পৰা হ’ল মেজি জ্বলোৱা।

মাঘ বিহুত কিয় মেজি জ্বলোৱা হয় ?

মেজি সাধাৰণতে বাঁহ, খেৰ, কাঠ, গছৰ শুকান ডাল আদিৰে নিৰ্মাণ কৰা হয়। মেজি জ্বলোৱাৰ পৰম্পৰা বহু পুৰণি কালৰ পৰা চলি আহিছে। ইয়াৰ পিছে ধৰ্মীয়, সামাজিক আৰু বৈজ্ঞানিক — তিনিও দিশৰেই গুৰুত্ব আছে।

ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা চাবলৈ গ’লে, মেজি জ্বলোৱা অগ্নিদেৱতাক পূজা কৰাৰ এক ৰূপ। বিশ্বাস অনুসৰি, আগ্নেয় তাপ আৰু পোহৰে অশুভ শক্তি নাশ কৰে। পুহৰ অন্তিম নিশা বা ৰাতিপুৱা সূৰ্যোদয়ৰ সময়ত মেজি জ্বলাই জুইত পিঠা-পনা, তিল, মাহ আদিৰে অৰ্ঘ্য আগবঢ়োৱা হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে পুৰণি বছৰৰ দুখ-কষ্ট, ৰোগ-ব্যাধি আৰু অশুভতা জুইত দহন কৰি নতুন বছৰ সুখ-সমৃদ্ধিৰে আৰম্ভ কৰাৰ কামনা কৰা হয়।

সামাজিক দৃষ্টিৰ পৰা মেজি জ্বলোৱা এক সামূহিক কাৰ্য। গাঁওবাসী সকলোৱে একেলগে মিলি মেজি সাজে, জ্বলাই আৰু আনন্দ উদযাপন কৰে। ইয়াৰ ফলত সমাজত একতা, ভাতৃত্ববোধ আৰু সহযোগিতাৰ মনোভাৱ বৃদ্ধি পায়। মেজিৰ চাৰিওফালে গোট খাই বিহুগীত গোৱা, নৃত্য কৰা আৰু পিঠা-পনা ভাগ-বতৰা কৰা অসমীয়াৰ সামাজিক জীৱনৰ এক সুন্দৰ নিদৰ্শন।

বৈজ্ঞানিক দৃষ্টিতো মেজি জ্বলোৱাৰ কিছু তাৎপৰ্য আছে। শীতকালৰ শেষত মেজিৰ তাপে ঠাণ্ডাৰ প্ৰভাৱ কমায় আৰু পৰিৱেশ কিছু পৰিমাণে পৰিষ্কাৰ কৰে বুলি কিছুমানে বিশ্বাস কৰে। লগতে খেতিপথাৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা খেৰ-খুচৰা জ্বলাই পৰিষ্কাৰ কৰাৰ এক ব্যৱহাৰিক দিশো ইয়াত নিহিত।

সামগ্ৰিকভাৱে ক’বলৈ গ’লে, মাঘ বিহুত মেজি জ্বলোৱা কেৱল এটা ৰীতিয়েই, ই অসমীয়াৰ সংস্কৃতি, বিশ্বাস আৰু জীৱনধাৰাৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ। এই পৰম্পৰাই অসমীয়াক নিজৰ শিপা, সমাজ আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে সংযোগ কৰি ৰাখে। নতুন বছৰৰ আৰম্ভণিতে মেজিৰ জুইৰ দৰে অসমীয়াৰ জীৱনো উষ্ণতা, পোহৰ আৰু আশাৰে ভৰি থাকক—এয়াই মেজি জ্বলোৱাৰ মূল বাৰ্তা।