‘নিৰ্বাচন’ নামৰ বেমাৰ ! সাত-আঁঠখন নেতাৰ গা !

মৃদুল কুমাৰ সন্দিকৈ

কুলি চৰাইৰ মিঠা মাত এতিয়াও ভাঁহি অহা নাই। আৰু কিছুদিনৰ পাছতে শুনিবলৈ পোৱা যাব কুলিৰ মিঠা মাত। ব'হাগৰ আগমনৰ বতৰা দিবলৈ বসন্ত কালত কুলিয়ে গছৰ পাতৰ আঁৰৰ পৰা এই শুৱদি মাত দিয়াতো এক প্ৰাকৃতিক নিয়ম। 

কুলিৰ মিঠা মাত নুশুনিলেও এইবাৰ অসমৰ ৰাইজে ইতিমধ্যে শুনা পাইছে নেতাৰ মিঠা মাত। প্ৰতিবছৰে নেতাৰ এনে মিঠা মাত শুনাৰ সৌভাগ্য অসমৰ ৰাইজৰ নহয়। ৫বছৰৰ মূৰে মূৰে নিৰ্বাচন আহিলেই নেতাৰ আচৰণৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে।

আন নিৰ্বাচনবোৰৰ কথা বাদ। বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত অসমতো নেতাৰ শুৱলা মাত আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিয়ে পৰিৱেশ অনন্য কৰি তোলে। এই কেইদিন নেতাসকল ভীষণভাৱে ব্যস্ত। 

তেওঁলোকতকৈ যেন দায়িত্বশীল লোক এই দুনীয়াত দ্বিতীয়জন নাই বুলিয়ে মনত ভাৱ হয় সাধাৰণ লোকৰ। সেই মিঠা মাতৰ জৰিয়তে নেতাই কেনেকৈ ৰাজনীতি কৰে, সাধাৰণ লোকে ধৰিবকে নোৱাৰে। 

এতিয়া নেতাৰ ওচৰলৈ মানুহ যাব নালাগে! কিয়নো আগত নিৰ্বাচন। নেতা যাব মানুহৰ মাজলৈ। ধৰণ-কৰণ সলনি হৈ গৈছে নেতাৰ। সমাজসেৱা, মানুহৰ সমস্যা, ব্যক্তিগত সুখ-দুখৰ আভাস লৈ নেতা পদুলিয়ে-পদুলিয়ে ঘূৰি ফুৰিছে। 

কিছু নেতাই সাম্প্ৰাদায়িক বচনো মাতিছে। ইতিমধ্যে দাইল-চাউল-নিমখৰ লগতে অৰুণোদয়ৰ ধন বিতৰণৰ ডাঙৰ ডাঙৰ সভাবোৰ নিৰ্বাচন অহাৰ লক্ষণ হৈ পৰিছে। ৰাজধৰ্ম এৰি মিঞা মেজিকৰ বাণ এৰা চতুৰ নেতাই সাম্প্ৰদায়িক মেৰু বিভাজনৰ যাদু দেখাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।

তাকে দেখি কিছুৱে হাত চাপৰি বজাইছে আৰু আন কিছুৱে তেওঁলোকৰ কথাবোৰ ইমান তিতা বুলি সমালোচনাও কৰিছে। কিন্তু নেতা নাচোৰবান্দা। নিৰ্বাচন আহিলে তেওঁলোকে মোহিনী বাণ এৰাত ওস্তাদ হৈ পৰিছে।

নেতাবোৰৰ স্বভাৱ পূৰ্বতকৈ সলনি হ’ল। শাসক-বিৰোধী সকলো নেতাই ক্ষমতা অনুযায়ী প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বন্যা বোৱাই দিছে। অভিযোগৰ টোপোলা খুলি নেতাই প্ৰতিদ্বন্দ্বী নেতাৰ গালৈ বোকা চটিয়াইছে।

এয়াই এতিয়া ৰাজ্যৰ বৰ্তমানৰ পৰিৱেশ। নিৰ্বাচনৰ এই সময়খিনিত আমাৰ নেতাসকলে কেইবাখনো যুঁজ দিব লগা হয়। পৰিস্থিতি অনুসৰি ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি মুখা পিন্ধিবলৈও বাধ্য হয়। 

আনুষ্ঠানিকভাৱে নিৰ্বাচনৰ দিন এতিয়াও ঘোষণা হোৱা নাই। তাৰ মাজতে নেতাসকল ব্যস্ত হ’ব লগা হৈছে প্ৰাৰ্থিত্বক লৈ। টিকট ল’বলৈও বোলে নেতাই বিশাল পৰিমাণৰ ধন বিনিয়োগ কৰিব লগা হয়। এয়া পলিটিকেল ইনভেচমেন্ট(investment)। 

শীৰ্ষনেতাৰ আৰ্শীবাদ থকাৰ লগতে এনে বহুবোৰ কাৰকে নেতাৰ প্ৰাৰ্থিত্ব নিশ্চিত কৰাত প্ৰভাৱ পেলায়। টিকট বিচৰাত কাৰো বাধা নাই। সুশৃংখলিত ৰাজনৈতিক দলবোৰত এক পদ্ধতিগত প্ৰক্ৰিয়াৰ মাজেৰে নিৰ্বাচনত হেনো প্ৰদান কৰা হয় প্ৰাৰ্থিত্ব। 

কোনে ক’ত টিকট পাব এই সিদ্ধান্ত কোনো এজন নেতাই সেই প্ৰক্ৰিয়া সম্পন্ন হোৱাৰ পূৰ্বে প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে। পিছে এই নিয়মো এইবাৰ ভংগ হৈছে। কেইবাটাও সমষ্টিত শাসকীয় দলৰ সাম্ভাৱ্য প্ৰাৰ্থীৰ নাম আগতীয়াকৈ ঘোষণা কৰি দিয়া হৈছে।

সেয়া কিমান যুক্তিসংগত, তাক প্ৰশ্ন কৰাৰ সাহস কোনেও কৰিব পৰা নাই। এনেকৈয়ে বলি আছে নিৰ্বাচনৰ আগতীয়া বতাহ। কোনো কোনোৱে মিত্ৰতাৰ বিষয়ক লৈ ইতিবাচক মন্তব্য দি থাকিলেও ব্যৱহাৰিকভাৱে তাক ছীল-মোহৰ মাৰি চূড়ান্ত কৰা নাই।

টিকট বিচাৰি ৰাজনৈতিক দলৰ কাৰ্যালয়ত ভিৰ কৰা লোকসকলৰ ক্ষেত্ৰত এইবাৰ আন এক নতুন দৃশ্য সংযোজন ঘটিছে। টিকটৰ বাবে আবেদন সংগ্ৰহ আৰু জমা দিবলৈ আহোতেই সম্ভাৱ্য প্ৰাৰ্থীসকলে নিজৰ সমৰ্থক কিমান তাক প্ৰদৰ্শন কৰাৰো প্ৰয়াস চলিছে।

বহিঃৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ বাবে ভিডিঅ’  ভান ভাড়া কৰি আনি ধনী দলবোৰে নিৰ্বাচনী কূছকাৱাজ তুংগত কৰি তুলিছে। জনপ্ৰতিনিধি হৈ থকা বহু নেতাই এইবাৰ টিকট নোপোৱাৰ আশংকাত ভুগিছে।

নিৰ্বাচন আহিব, অনুষ্ঠিত হ’ব। ভোটৰ যুদ্ধত কোনোবা জিকিব, কোনোবা হাৰিব। আকৌ ৫টা বছৰৰ বাবে নেতা ক’ৰবাত হেৰাই যাব! নিৰ্বাচনৰ আগৰ নেতাজন পুনৰ ভি আই পি বা ভি ভি আই পি হৈ পৰিব। 

দিল্লীৰ পৰা উৰি অহা নেতাবোৰে অসমক পাহৰি যাব। সেই প্ৰক্ৰিয়াইতো চলি আছে ইমানদিনে। চলি থাকিব গণতন্ত্ৰ থকালৈকে! পৰিৱৰ্তন হয় সকলোৰে। ক্ষমতাত থকা নেতাসকলৰ বিলাসী জীৱন আৰু বিলাসী হৈ পৰিব। 

সাধাৰণ ভোটাৰ থকা ঠাইতে ৰৈ যাব। অৰুণোদয়ৰ ধনেৰে নেতাই কিনি ল’ব ভোট। বিভিন্ন আঁচনিৰে নেতাই সাধাৰণ ভোটাৰক মোহাচ্ছন্ন কৰি ৰাখিব। ক্ষমতাত থকা নেতাই জেপৰ ধনেৰে এইবোৰ নকৰে। ৰাইজৰ ধনেৰে, ৰাইজক হিতাধিকাৰী সজাই নেতা-মন্ত্ৰীয়ে ঠগি থকাতো যেন এতিয়া গণতন্ত্ৰৰ  অন্য এক পৰম্পৰা...