মৌ উৎপাদনৰ বাবে বিখ্যাত এখন বিশেষ চহৰ...

ডিজিটেল ডেস্কঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ভাৰত-নেপাল সীমান্তত অৱস্থিত মহাৰাজগঞ্জ জিলা বৰ্তমান দেশৰ ভিতৰতে মৌ উৎপাদনৰ এক অন্যতম কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য আৰু কৃষিভিত্তিক অৰ্থনীতিৰ বাবে পৰিচিত এই জিলাখনক এতিয়া সকলোৱে 'City of Honey' বুলি ক'লে চিনি পায়। ইপিনে এই জিলাখনত প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ কুইন্টল মৌ উৎপাদন কৰা হয়। কেৱল স্থানীয় বজাৰতে নহয়, ইয়াত উৎপাদিত মৌ বিদেশলৈও ৰপ্তানি কৰে। 

উল্লেখ্য যে,মহাৰাজগঞ্জৰ জলবায়ু প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ সৰিয়হ খেতি, লিচুৰ বাগান তথা বনৰীয়া ফুলৰ উপস্থিতি মৌমাখি পালনৰ বাবে অতি উত্তম।স্থানীয় কৃষক আৰু ৰাইজৰ বাবে এইটো কেৱল এটা কাম নহয়, তেওঁলোকৰ জীৱনশৈলী আৰু অৰ্থনীতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ ৷ মৌমাখিৰ লগত জড়িত অন্যান্য সামগ্ৰীয়ে ইয়াৰ মানুহৰ বাবে ভাল উপাৰ্জনৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে ৷ ইয়াৰ ফলত ই পূব উত্তৰ প্ৰদেশৰ এক প্ৰধান ‘মৌ হাব’ হৈ পৰিছে ৷  ইয়াৰ পৰিৱেশ মৌমাখিৰ বাবে একেবাৰে উপযুক্ত:

১. ভৌগোলিক অৱস্থান: এই ​​জিলা ভাৰত-নেপাল সীমান্তৰ ওচৰত আৰু গোৰখপুৰ সংমণ্ডলৰ অংশ ৷

২. প্ৰাকৃতিক সেউজীয়া: গোটেই বছৰজুৰি ফুল, পথাৰ, প্ৰাকৃতিক সেউজীয়াৰ প্ৰচুৰতা থাকে ৷

৩. শস্য আৰু ফলৰ বাগিচা: ইয়াত চুপাৰি, সৰিয়হ, ফলমূলৰ গছ আৰু ৰসাল গাঁৱৰ প্ৰচুৰতা আছে ৷

প্ৰণিধানযোগ্য যে, মহাৰাজগঞ্জত মৌ উৎপাদনৰ বাবে পৰম্পৰাগত আৰু আধুনিক দুয়োটা কৌশল ব্যৱহাৰ কৰা হয় ৷ খেতিয়কসকলে নিজৰ মৌমাখিৰ বাকচবোৰ পথাৰ, ফলৰ বাগিচা, হাবিৰ ওচৰত ৰাখে ৷ উত্তৰ প্ৰদেশ ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান মৌ উৎপাদনকাৰী ৰাজ্য, মহাৰাজগঞ্জ আৰু চাহাৰনপুৰৰ দৰে জিলাই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে ৷ ভাল চপোৱা, অনুকূল বতৰ, আৰু চৰকাৰী সমৰ্থনে ইয়াত মৌ উৎপাদন বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰিছে ৷

ইয়াত উৎপাদিত মৌ কেৱল স্থানীয় বজাৰতে সীমাবদ্ধ নহয় ৷ ভাৰতৰ পৰা ইউৰোপ, উপসাগৰীয় দেশ, আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈ মৌ ৰপ্তানি কৰা হয় আৰু এই ব্যৱসায়ত  মহাৰাজগঞ্জ জিলাই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে ৷

অসমতো বৰ্তমান মৌ-পালনৰ চৰ্চা বৃদ্ধি পাইছে। বিশেষকৈ মাজুলী আৰু যোৰহাটৰ দৰে ঠাইত সৰিয়হৰ মৌ উৎপাদনৰ বাবে চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত বিশেষ পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। মাজুলীত বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে মৌ-পালনৰ বাবে কৃষকসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে, যাতে অসমৰ মৌৱেও বিশ্ব বজাৰত স্থান দখল কৰিব পাৰে।